Spurning
Hvaš er grindarglišnun?
Spyrjandi
Stefįn Barši Egilsson, f. 1986
Svar
Į mešgöngu slaknar į lišböndum til žess aš mjašmagrindin geti gefiš eftir žegar fóstriš stękkar og fęšingarvegurinn vķkkar. Oftast finna konur ekki mikiš fyrir žessum breytingum, en ķ sumum tilfellum geta žęr oršiš fyrir talsveršum og jafnvel miklum óžęgindum ķ mjašmagrindinni. Talaš er um grindarlos eša grindarglišnun ef verkirnir fara aš hį konunni verulega.Einkenni grindarglišnunar geta veriš mismunandi žvķ aš žau tengjast įlagi. Żmist eru žau framanvert ķ lķfbeini og/eša aftanvert ķ spjaldliš eša spjaldlišum. Leišsluverkir geta veriš śt ķ mjašmir, rassvöšva, nišur eftir aftanveršu lęri eša framan ķ nįra svo eitthvaš sé nefnt. Žessi einkenni geta komiš fram į annarri hliš lķkamans eša bįšum.
Žaš sem einkennir verki frį lišböndum er aš verkurinn kemur eftir įlag. Einkennin geta žvķ veriš breytileg frį degi til dags allt eftir žvķ hvert įlagiš hefur veriš. Žetta žżšir aš oft į konan erfitt meš aš tengja verkina viš žaš sem hśn hefur veriš aš gera.
Lķkja mį grindarlosi viš tognun į ökkla. Rétt eins og žaš žarf aš hvķla ökklann ef hann tognar, žarf aš hlķfa mjašmagrindinni eftir grindarlos. Žaš žżšir ekki aš konan eigi aš hętta aš hreyfa sig heldur žarf hśn aš beita lķkamanum og haga sér į įkvešinn hįtt. Žannig mį draga śr verkjum og einnig koma ķ veg fyrir aš einkennin aukist. Žaš er žvķ naušsynlegt aš konan beiti lķkamanum rétt, leišrétti lķkamsstöšuna eins og kostur er, virši sįrsaukann og žekki sķn takmörk. Įkvešin hjįlpartęki og sérhęfšar ęfingar geta komiš aš gagni. Sjśkražjįlfun getur žvķ veriš leiš til aš létta į einkennunum.
Ef konan finnur fyrir einkennum ķ mjóbaki eša mjašmagrind į mešgöngu, ętti hśn aš ręša žaš viš lękni eša ljósmóšurina sem sinnir męšraeftirlitinu. Lęknirinn og ljósmóširin geta gefiš żmis rįš, en ef žau telja aš hér žurfi frekari skošunar, fręšslu og/eša mešferš, beina žau konunni frekar til sjśkražjįlfara. Žaš sama į viš eftir fęšinguna.
Flestar konur losna sem betur fer viš einkennin fljótlega eftir fęšingu. Algengt er aš žaš taki 6-12 vikur aš nį sér. Sumar konur halda žó įfram aš hafa verki viš og eftir įkvešiš įlag eša viš egglos og blęšingar. Žęr žurfa žį oft aš sętta sig viš žaš meš žvķ aš hlusta į višvörunina, sem er verkurinn, og velja sér lķfsstķl eftir žvķ. Hér er mikilvęgt aš passa lķkamsstöšuna, beita lķkamanum rétt og halda sér viš meš įkvešinni žjįlfun. Žvķ mišur eru einstaka konur sem finna fyrir verkjum daglega löngu eftir fęšingu og losna aldrei viš žį. Žessar konur žurfa į verkjamešferš aš halda auk fręšslu, hjįlpartękja og ęfingamešferšar.
Žetta er stytt śtgįfa į pistli um grindarlos į doktor.is og birt hér meš góšfśslegu leyfi vefsetursins. Lesendum er bent į aš kynna sér umfjöllunina ķ heild en žar er til dęmis fjallaš um hvernig sjśkražjįlfarar geta ašstošaš žegar um grindarlos er aš ręša.
Į doktor.is er einnig aš finna śtdrįtt śr bęklingi um grindarlos sem gefinn var śt af faghópi sjśkražjįlfara sem vinnur aš bęttu heilsufari kvenna ķ tenglsum viš mešgöngu og fęšingu.
Um žessa spurningu
Dagsetning
Śtgįfudagur15.3.2004
Flokkun:
Tilvķsun
Erna Kristjįnsdóttir. „Hvaš er grindarglišnun?“. Vķsindavefurinn 15.3.2004. http://visindavefur.is/?id=4055. (Skošaš 22.5.2013).
Höfundur
Erna Kristjįnsdóttirsjśkražjįlfari





